206.. W XIII wieku – siedziba kasztelanii. W końcu XIII w. Czarnków został nadany przez ówczesnego księcia Władysława I Łokietka, możnemu rodowi Nałęczów, którzy od nazwy miasta przyjęli nazwisko Czarnkowskich. Nałęczowie na miejscu dawnego grodu lub w jego pobliżu wznieśli zamek, a w miejscu dawnej osady targowej nastąpiła lokacja miasta (prawdopodobnie w 1. połowie XIV wieku).
Czarnków uzyskał prawo składu w 1565 rokuStan Lewicki, Historja handlu w Polsce na tle przywilejów handlowych: (prawo składu), Warszawa 1920, s. 132..
W 1580 miasto leżało w powiecie poznańskim województwa poznańskiego znajdującego w Rzeczypospolitej Obojga NarodówAdolf Pawiński, Polska XVI wieku pod względem geograficzno-statystycznym, Wielkopolska t. I, Warszawa 1883, s. 49.. Przez pięć wieków aż do wygaśnięcia rodu w 1727 roku należało do Czarnkowskich. Ostatnim potomkiem rodu był Władysław Czarnkowski starosta osiecki wuj Katarzyny Leszczyńskiej z domu Opalińskiej. Po Czarnkowskich dziedzicem miasta został król Polski Stanisław Leszczyński, a później kasztelan krakowski Stanisław Poniatowski ojciec króla Polski Stanisława Augusta Poniatowskiego.
Zabory Polski
W wyniku rozbiorów Polski miasto wraz z całą Wielkopolską zostało włączone w ziemie zaboru pruskiego do departamentu bydgoskiego. W 1813 r.