sam również doznał uszkodzeń. Podczas odwrotu USS „Vincennes” utknął na mieliźnie. W celu zmniejszenia zanurzenia wyrzucono działa za burtę, co nie odniosło początkowo skutku. Wydany został rozkaz opuszczenia okrętu i wysadzenia go w powietrze, lecz mimo podpalenia lontu, ładunek nie wybuchł; szczęśliwie dla okrętu, który wieczorem udało się zdjąć z mielizny w serwisie DANFS.
Pierwszy etap kampanii (luty – sierpień 1862) Utworzenie Flotylli Zachodniej mały|USS „Conestoga” – jeden z 3 podobnych timberclads Planując opanowanie Missisipi od północy, latem 1861 unioniści rozpoczęli budowę flotylli okrętów do walk na rzece, nazwanej następnie Zachodnią Flotyllą Kanonierek (Western Gunboat Flotilla). Flotylla podporządkowana była armii lądowej, chociaż tworzona była z pomocą Marynarki, a jej dowódcą został we wrześniu oficer Marynarki komodor Andrew Hull FooteJ. Gozdawa-Gołębiowski, Od wojny..., s. 112. Bazą flotylli stało się początkowo miasto Cairo, u zbiegu rzek Missisipi i Ohio. Pierwszymi jednostkami były trzy kanonierki rzeczne USS „Tyler”. „Conestoga” i „Lexington”. przebudowane z rzecznych statków bocznokołowych, zakupionych w czerwcu 1861, „opancerzone” pięciocalowej grubości warstwą drewna dębowego (tzw. timberclads)A. Konstam, Mississippi..., s. 6-7..