Rozumowanie Wicksella jest w wielu punktach zbieżne z teorią Aftaliona. Ogólny poziom cen jest dla Wicksella wynikiem przeciwstawienia strumieniowi dóbr strumienia dochodów pieniężnych. W kształtowaniu dochodów upatruje zatem czynnik określający ceny. Wykazując niekompletność ilościowej teorii pieniądza, wskazał na konieczność uwzględnienia kredytu przy omawianiu związku między ilością pieniądza a cenami. Przez rozpatrywanie zjawisk pieniężnych na tle zjawisk rozwoju włączył teorię pieniądza do teorii polityki gospodarczej, rozszerzył tradycyjne podejście do zagadnień pieniężnych.
Fragmenty dochodowej teorii pieniądza były także rozwijane przez J. M. Keynesa, który sformułował tezę, że popyt na pieniądz jest nie tylko funkcją dochodu narodowego; ilość pieniądza w obiegu oraz zmiany ogólnego poziomu cen wiąże Keynes z wielkością produkcji, poziomem dochodów i ich podziałem na konsumpcję i inwestycje. Wpływ zmian ilości pieniądza na poziom cen zależy zatem od wielu czynników kształtujących proces produkcji.