Dominują tu dwa główne typy gleby:
alberese – czyli zwietrzały piaskowiec galestro – szarawoniebieski margiel o strukturze kredowej
Na północy gleba jest bardziej żyzna i bogatsza w galestro. W kierunku południowym staje się coraz bardziej kamienista i zwarta, z przewagą alberese.
Klimat również ulega zmianom – na północy wpływ rzeki Arno obniża temperatury, natomiast im dalej na południe, tym silniejsze jest nasłonecznienie i wyższe temperatury, szczególnie w okolicach Castelnuovo Berardenga. M. Ewing-Mulligan & E. McCarthy Italian Wines for Dummies pp. 147–159 Hungry Minds 2001 ISBN 0-7645-5355-0. Wina Chianti Classico to zazwyczaj trunki o średniej strukturze, z wyraźnymi taninami oraz średnio-wysoką lub wysoką kwasowością. Typowe aromaty obejmują kwiatowe akcenty, wiśnię i delikatne nuty orzechowe. Profil smakowy wina rozwija się szczególnie intensywnie w środkowej fazie degustacji i finiszu, a niekoniecznie w pierwszym kontakcie z podniebieniem. Podobnie jak w przypadku Bordeaux, różne mikroregiony w obrębie Chianti Classico wykazują unikatowe cechy klimatyczno-glebowe, które znajdują odzwierciedlenie w charakterze lokalnych win.
Według Master of Wine Mary Ewing-Mulligan: