W Japonii badania nad ogumionymi kolejkami automatycznymi rozwijane były od lat 60. (Computer Controlled Vehicle System, 1976)Akira Nehashi, New Types of Guided Transport w: Japan Railway and Transport Review, East Japan Railway Culture Foundation, Tokyo, nr 26, II 2001.. Pierwszymi automatycznymi kolejkami na świecie, służącymi w normalnym ruchu miejskim, stały się otwarte w 1981 r. „Portliner” (w Kobe), a kilka miesięcy później – „New Tram” (w Osace). W 1983 r. wyszły państwowe przepisy określające główne wymagania techniczne w stosunku do oguminych „MAK-ów” (m.in. szerokość wagonów – 2,40 m, pojemność wagonu – 75 osób).
Koncepcja automatycznej kolejki ogumionej została opracowana dla francuskiej firmy Matra w 1971 r. z myślą o zastosowaniu w aglomeracji Lille; nadano jej nazwę „VAL” (oznaczała ona początkowo „Villeneuve-d’Ascq-Lille”). Linię tej kolei otwarto tam w 1983 r. (obecnie Métro 1). Od tej pory otwarto siedem innych linii tej kolei. Pierwsze systemy VAL miały wagony o małym przekroju (2,06 m lub 2,08 m), przyjęte z myślą o trasach podziemnych (choć stosowano je także na liniach nadziemnych, np. „Orlyval” pod Paryżem, 1991). Wagony szersze (2,56 m) zastosowano po raz pierwszy w 1989 r.