ma 23 tunele. Stacja dolna Hashimoto znajduje się ok. 80 m n.p.m., stacja górna Gokurakubashi – na wysokości ok. 535 m.
Tabor W ciężkim ruchu aglomeracyjnym od lat sześćdziesiątych eksploatuje się EZT z wagonami długości ok. 20 m (typ "6000" i "7000"; na zdjęciu „7000” w historycznym malowaniu). Nowsze wersje tego wagonu składają się na EZT „9000” (z końca l. 80.) i „1000” (z l. 90.). Eksploatuje się też wagony z dwiema parami drzwi – na liniach bocznych oraz na górskim odcinku linii Kōyasan (nowy typ tego rodzaju ma oznaczenie „2000”). Wagony te są krótsze – 17,725 m. Wszystkie wagony mają szerokość pudła 2,74 m, z wyjątkiem kilku jednostek typu „1000”, nieco szerszych (2,85 m), służących do obsługi linii do lotniska Kansai.
Sztandarowe EZT „50000” dla pociągów „Rapi:t” składają się z sześciu wagonów szerokich również na 2,85 m. Całkowita długość jednostki – 125,6 m. Charakterystyczny kształt, z czołami kojarzącymi się z rycerskim hełmem, nadał im architekt 若林広幸 Hiroyuki Wakabayashi, wyprodukowano je w fabryce Tōkyū Sharyō.
Inne EZT dla ekspresów składają się z czterech wagonów. Z wyjątkiem typu „30000” (ekspresy Kōya), można je łączyć w pary albo z innymi typami EZT.