Mieszkańcom przyznano wolniznę na 14 lat, a po jej upływie mieli płacić klasztorowi z każdego łanu wielkiego małdrat trzech rodzajów zboża: 4 ćwiertni żyta, 2 ćwiertni pszenicy, 6 ćwiertni owsa, a także 0,5 grzywny oraz od każdego domostwa po jednej ćwiertni chmielu. Trzy razy w roku mieli orać dla klasztoru, na Wielkanoc dawać po 30 jaj, a na święto Narodzenia NMP przypadające 8 września oraz na Boże Narodzenie po 2 kurczaki z każdego łanu. Wyznaczono także terminy odprawiania sądów na trzy razy w roku, a na nich kmiecie mieli dawać dwa razy posiłek natomiast sołtys raz lub mieli zapłacić po jednym wiardunku za każdy posiłek.
W 1393 król polski Władysław II Jagiełło zwolnił od wszelkich ciężarów na rzecz króla wsie opactwa lubińskiego, które zniszczone zostały przez wrogów Królestwa Polskiego, a w tym m.in. wieś Siemowo, na tak długi czas, na jaki opat zwolni je z czynszów oraz innych świadczeń dla klasztoru lubińskiego.