Silnik Sokoła 1000 miał układ V2 o kącie rozwarcia cylindrów 45°, pojemność 995,4 cm³ oraz wymiary cylindra 83 × 92 mm; moc trwała wynosiła 18 KM przy 3000 obr./min. Wszystkie egzemplarze Sokoła 1000 posiadały wózki boczne usytuowane z prawej strony, których gama była dość urozmaicona, także konstrukcji PZInż. wg projektu inż. Stanisława Panczakiewiczahttp://motocykle.svasti.org/index.html?strona=http://motocykle.svasti.org/cws11.html | data dostępu 2021-03-15, język polski.. Główną klientelę stanowiło wojsko, wykorzystując motocykle jako sprzęt łącznikowy, rozpoznawczy, a nawet jako stanowiska ogniowe (wózki z karabinem maszynowym)https://www.auto-swiat.pl/wiadomosci/motocykle/sokol-1000-polski-harley/f1tmjz6 | data dostępu 2021-03-15, język polski.. Przygotowano także gondole towarowe dla Poczty Polskiej, a dla nielicznych odbiorców cywilnych standardowe wózki osobowe. W ręce cywilnych użytkowników trafiła jednak niewielka część produkcji. Szacuje się, że było to najwyżej 15–20% z ok. 3300–3400 wyprodukowanych motocykli. W skład dodatkowego wyposażenia motocykla wchodziło koło zapasowe umieszczone na wózku, szybkościomierz z licznikiem kilometrów, zegar, pokrowce na wózek i koło zapasowe, pneumatyczny sygnał dźwiękowy oraz reflektor typu „szperacz”.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Sokół (motocykl) · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.