17 lutego 1922 został tymczasowo przydzielony do Oddziału Va Biura Ścisłej Rady Wojennej. Z dniem 1 kwietnia tego roku został definitywnie przydzielony do Oddziału Va BŚRW na stanowisko referenta mobilizacji personalnej (etat podpułkownika Sztabu Generalnego). 3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu majora ze starszeństwem od 1 czerwca 1919 i 380. lokatą w korpusie oficerów piechoty. 5 lutego 1923 został mianowany szefem Oddziału Va BŚRW z zachowaniem dotychczasowego etatu podpułkownika Szt. Gen. 6 grudnia 1923 został przesunięty z dniem 1 października na stanowisko szefa Oddziału Va BŚRW (etat generała brygady). W maju 1925 został przeniesiony na stanowisko komendanta Powiatowej Komendy Uzupełnień WilnoDziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 54 z 17 maja 1923 roku, s. 260.. W tym czasie zajął się zagospodarowywaniem 50-hektarowej posiadłości w Borkach pod Wilnem, którą otrzymał wraz z żoną.