Orle gniazdo Rudy wesoło jodłuje na górskiej ścieżce i prosi swojego przyjaciela Vesinanda o pomoc w zdobyciu młodego orła. Vesinand uznaje pomysł za szalony, ale Rudy mówi, że nie boi się, bo planuje ślub i musi zdobyć orlę. Wraz z trzecim towarzyszem, Ragli, wyruszają o północy z drabinami, linami i kijami, wspinając się w ciemnościach. Docierają do stromej ściany skalnej, gdzie w głębokim wąwozie szumi woda, i postanawiają poczekać do świtu.
Gdy orzeł wylatuje z gniazda, myśliwi strzelają i ptak spada z hukiem w przepaść. Rudy i jego towarzysze próbują połączyć drabiny, by dosięgnąć gniazda, ale to się nie udaje, więc spuszczają kolejne drabiny z góry. Rudy zawisa nad przepaścią, przymocowuje drabiny i wspina się jak kot, nie odczuwając lęku wysokości. Na najwyższym szczeblu zauważa, że nie dosięga gniazda, więc chwyta jedną z grubych gałęzi i podciąga się wyżej. W gnieździe panuje duszący smród padliny, a młody orzeł siedzi w kącie. Mężczyzna chwyta go w pętlę i zarzuca na ramię. Trzymając się liny, schodzi ostrożnie i wreszcie staje bezpiecznie na ziemi, triumfując z orlęciem w ręku.