Zorganizowanie sfery publicznej wokół sprawiedliwości jako bezstronności ma redukować konflikty i zapewniać pokojowe współistnienie różnych interesów.
Recepcja i krytyka Koncepcja sprawiedliwości Rawlsa ożywiła skostniałą filozofię polityczną, otwierając dla niej nową tematykę i pokazując, że takie tradycyjne problemy jak sprawiedliwość mogą być ujmowane w nowatorski sposób.
Wraz z pracą Rawlsa sprawiedliwość stała się głównym problemem filozofii politycznej, zasadniczo zmienił się jednak kierunek filozoficznej refleksji nad nią, zajmując się nie kwestiami istoty sprawiedliwości, lecz raczej tym, jak projektować i reformować instytucje, tak, by były sprawiedliwe. W odpowiedzi na Rawlsowską teorię sprawiedliwości powstało kilka odmiennych teorii sprawiedliwości, opierających się na innych zasadach, metodach opracowania czy intuicjach moralnych. Dyskusje wokół tych teorii stanowią do dzisiaj istotną część filozofii polityki. Praca Rawlsa nadała też ton pozostałym pracom z tego nurtu.