Najbardziej cenioną była rasa kuszycka, wywodząca się z Nubii.
Rydwany thumb|300px|Asyryjskie rydwany – przerys jednego z reliefów Siłę armii asyryjskiej stanowiły rydwany bojowe. Początkowo były to dość ciężkie i niestabilne platformy na ogromnych, 12-szprychowych kołach. Zaprzęgano do nich nawet po cztery konie, ale ich nieokiełznanie i brak właściwego ułożenia powodowały mnóstwo kłopotówSpowodowało to nawet rezygnację na ok. 200 lat z rydwanów jako wozów bojowych. Dopiero wynalazek metalowego podwozia, na którym spoczywała lekka, drewniana konstrukcja, pozwolił zbudować bardzo zwrotny i szybki pojazdOś przesunięto ku tyłowi, koło zaś otrzymało metalową obręcz, ale mniejszą ilość szprych niosący dwóch wojowników – woźnicę i łucznika lub włócznika. W czasach Sargona II doszedł jeszcze tarczownik osłaniający kolegów jedną lub dwiema wysokimi trzcinowymi tarczami. Woźnica stał oparty o wysokie nadburcie tuż nad zamocowaniem sztywnego dyszla, z dużą łatwością powodując parą koni.