W południowo-wschodnim narożniku budowli dodano ryzalit, w którym umieszczono klatkę schodową prowadzącą do pomieszczeń na piętrze. W wejściu do budynku umieszczono dekoracyjny zewnętrzny portal z kamienia pińczowskiego z trójkątnym przyczółkiem z herbem Leliwa. Na tarczy herbowej umieszczono litery TCVC – Tarnoviae civitatis vera clenodium („Tarnowskiego miasta prawdziwy klejnot”). Pod nim napis zawierający życzenie Dominus custodiat introitum et exitum tuum („Pan niech strzeże wejścia i wyjścia twego” Ps 121,8). Podwyższono też wieżę o część cylindryczną (kształt niespotykany w polskich ratuszach), która osiągnęła wysokość 28 metrów. Na jej szczycie umieszczono podwieszony na kroksztynach ganek, gdzie czuwała straż, która miała ostrzegać przed pożarem i nieprzyjacielem. Dach wieży wieńczyła blaszana Leliwa. Stanowisko straży ogniowej mieściło się na wieży ratuszowej aż do jeszcze w czasie II wojny światowej. Po tej największej przebudowie układ wnętrz ratusza przedstawiał się następująco: Na piętrze od zachodu mieściła się Sala Radziecka, gdzie odbywały się posiedzenia rady miejskiej i urzędował sąd wójtowsko-ławniczy. W drugim pomieszczeniu ulokowany był skarbiec, w którym przechowywano pieczęcie, księgi miejskie i przywileje.
thumb|left|Ratusz od strony południowo-zachodniej