Piotr I (Dominikanin, Polak) (ur. ?, zm. 1298 we Włoszech) – biskup kamieński w latach 1296–1298.
Według ostrożnej hipotezy Edwarda RymaraStosunki Przemysła II z margrabiami brandenburskimi ze starszej linii askańskiej w latach 1279-1296, w: Przemysł II. Odnowienie Królestwa Polskiego, pod red. Jadwigi Krzyżaniakowej, Poznań 1997, s. 140-144. Piotr był dominikaninem, który w latach 1282–1284 występował w otoczeniu legata papieża Marcina IV Filipa z Fermo, gdzie zajmował stanowisko lektoraJ. Kłoczkowski, Dominikanie polscy na Śląsku w XIII-XIV w., Lublin 1956, s. 183.. Musiał oddać wówczas znaczne usługi biskupowi wrocławskiemu Tomaszowi, skoro ten w liście do kapituły generalnej dominikanów z 13 marca 1285 przekazał wyrazy uznania dla PiotraE. Rymar, Stosunki Przemysła II ... , s. 142, przyp. 99..
Co najmniej od 1282 Piotr politycznie związał się z księciem wielkopolskim Przemysłem II, skoro na dokumencie umowy kępińskiej z 15 lutego 1282 występuje, jako jedyny świadek duchowny obok wojewodów poznańskiego, gdańskiego, gnieźnieńskiego oraz sędziów poznańskiego i kaliskiegoKodeks Dyplomatyczny Wielkopolski, t. III, nr 2033, por. A. Swieżawski, Przemysł. Król Polski, Warszawa 2006, s. 108.