Okazało się, że jest to dusza Celii, która nazywała siebie Salamandrą. Ujawniła jej rąbek tajemnicy zbawienia ogniem. Chcąc uratować się od złowrogiego ducha, Celia przytuliła ją do siebie, powodując jej podpalenie i wykradła libretto. Tymczasem Bob Tuggey zakończył pracę. Zaczepiła go dziwna para – Otto i Helmwige. Dopytywali się o złoty medalion, który Tug dał Lloydowi. Kiedy doszło do sprzeczki, zaczęły się żarzyć stopy Boba, po czym stanął w płomieniach. Lloyd dowiedział się o śmierci Sylvii, zaczął wertować gazety. Zauważył dziwną parę na zdjęciach w obu miejscach wypadku. Kiedy oddzwonił do Tuga, ten też już nie żył.
Po tych strasznych wiadomościach spotkał się z Joe Northem, który przybliżył mu postać Ottonaa. Po rozmowie Lloyd udał się w miejsce spotkań wyznawców religii Salamandry. Nie wszedł do środka, jednak ujrzał nagiego muskularnego mężczyznę przykutego łańcuchami. Nie pojechał po tym prosto do domu. Skierował się na pustynię, na której stał czarny jak węgiel autobus, w celu rozmowy z indiańskim chłopcem. Spotkał tam Kathleen Kerwin, żonę jednego ze spalonych. Tymczasem kiedy Joe North wrócił do domu, na jego łóżku siedziała Marianna. Zszokowany jej obecnością postanowił uwolnić się z omamów. Marianna jednak miała inne plany – spaliła go za złamanie przysięgi zawartej na Biblii Salamandry.