Funkcja ta przedstawia teraźniejszą wartość korzyści ekonomicznych związanych z produkcją wszystkich szczebli kształcenia w pewnym horyzoncie czasowym, pomniejszoną o teraźniejszą wartość kosztów związanych z kształceniem.
Wnioski W swoim modelu Bowles zakładał, że absolwent każdego typu kształcenia przepracuje określoną, uśrednioną statystycznie, ilość lat. Dzięki temu, obliczając o ile wzrośnie roczny dochód narodowy w wyniku zatrudnienia absolwenta oraz pomniejszając ten dochód o sumę kosztów poniesionych na kształcenie danego absolwenta, możemy określić wielkość korzyści netto, jakie odniosła gospodarka z dalszego kształcenia jednego pracownika.
Dodatkowo posiłkując się teorią czynników produkcji oraz teorią marginalnej produktywności, Bowles ustalił, że wkład zatrudnionego absolwenta w wytworzony dochód narodowy równy jest jego zarobkom (wszak siła robocza uznawana za czynnik produkcji, a więc wynagradzana jest według swej krańcowej produktywności). Stąd wynika, że sumując zarobki absolwenta z całego okresu jego aktywności zawodowej, otrzymujemy wielkość jego wkładu do przyszłego dochodu narodowego.