Decyzja ta nie spotkała się z poparciem wszystkich wodzów Moshoeshoe, którzy nie uznali granicy. Według niektórych badaczy decyzja Moshoeshoe mogła być posunięciem czysto taktycznym – w rzeczywistości główny wódz, chcąc utrzymać władzę, miał nawet nawoływać innych wodzów do oporu przeciwko Brytyjczykom. Dwukrotnie wojska Moshoeshoe pokonały Brytyjczyków – w bitwie pod Konoyana w roku 1851 oraz w bitwie pod Viervoet w 1852 roku. Moshoeshoe niezwłocznie po tym wysłał jednak do brytyjskiego dowódcy George'a Cathcarta (1794–1854) odezwę, która pozwoliła Cathcartowi ogłosić swoje zwycięstwo i zakończyć ten konflikt na drodze dyplomatycznej.
240px|thumb|Grób Moshoeshoe, Thaba Mosiu
Późniejsze lata przyniosły kolejne konflikty; po wycofaniu się Brytyjczyków z tego regionu w 1854 roku, w roku 1858 doszło do wojny z Burami, która zakończyła się patem. W 1860 roku Moshoeshoe podjął próby ponownego zdobycia protekcji Brytyjczyków, spotykając się z księciem Alfredem, synem królowej Wiktorii. Rok później wysłał do Londynu list z konkretną propozycją układu, jednak Wielka Brytania nie była zainteresowana.