Ostatecznie podjął współpracę z obozem księcia Adama Jerzego Czartoryskiego; przebywał już wówczas – od 1844 – w Paryżu, gdzie prowadził także wykłady z literatury polskiej w Wyższej Szkole Polskiej na Montparnasse oraz publikował kolejne powieści historyczne (Biała kniehini, 1844, Wyprawa pruska) i współczesne (Partie „z czasów partyzantki 1833", 1841). Pod pseudonimem Paul de Saint-Vincent pisał też o literaturze i innych sprawach polskich w języku francuskim. Ponadto ogłosił Kilka uwag o poezji narodowej (1846).

W sierpniu 1848 z polecenia Czartoryskiego udał się do Bukaresztu z misją polityczną. Jego zadaniem było osłabianie wpływów rosyjskich oraz nakłonienie Rumunów do powołania wspólnej federacji z Węgrami i narodami słowiańskimi. Używał w tej misji nazwiska Biberstein. Z powodu własnej choroby oraz otrzymanej informacji o śmierci ojca nie zdążył dotrzeć do Mołdawii, która stanowiła etap w jego podróży do Stambułu, przed klęską Rumunów;