w tej sytuacji w Stambule Michał Czajkowski (Sadyk Pasza) skierował go do Siedmiogrodu, gdzie Budzyński nawiązał kontakt z dużymi grupami emigrantów rumuńskich. Później zaowocowało to porozumieniem rumuńsko-węgierskim (w lipcu 1849). W Siedmiogrodzie Budzyński walczył w szeregach legionu polskiego w rewolucji węgierskiej.

Po klęsce powstania na Węgrzech nie mógł wrócić na ziemie polskie. Przez Wrocław przedostał się z powrotem do Paryża, podejmując pracę zarobkową w biurze telegraficznym. Po zawarciu związku małżeńskiego z Francuzką (1850) wycofał się z aktywności politycznej, jedynie w 1854 był krótko redaktorem „Wiadomości Polskich”. Pod koniec życia cierpiał na chorobę umysłową.

Od początku pobytu w Paryżu w latach 40. XIX wieku Wincenty Budzyński należał do aktywnych uczestników życia szachowego;