Wobec tego, że redaktor wyraźnie zaznaczył, czy to w tekście nutowym, czy w odrębnym komentarzu, co stanowi jego uzupełnienie, a co pochodzi od samego Chopina, wydanie Kleczyńskiego stało się cenną podstawą dla zapoczątkowanego w 1967 Wydania Narodowego Dzieł Fryderyka Chopina.
Redaktor i publicysta „Echa Muzycznego” Przez cały okres pobytu w Warszawie po powrocie z paryskich studiów Kleczyński ogłaszał liczne artykuły na łamach czasopism, m.in. „Bluszczu” (1867–1883, 1894–1895), „Tygodnika Ilustrowanego” (1868–1875, 1885–1887), „Tygodnika Powszechnego” (1877–1883), „Kuriera Warszawskiego” (1887–1889), „Kuriera Codziennego” (1889–1894). Liczba tych artykułów znacznie przekroczyła półtora tysiąca, z czego wiele ukazało się w piśmie, z którym Kleczyński był związany najbliżej – w „Echu Muzycznym”. Podjął współpracę z pismem w 1879 jako redaktor, by w 1880 przejąć je na własność i objąć funkcję redaktora naczelnego (od 1884 dzielił obowiązki z Aleksandrem Rajchmanem). Niebawem przekształcił „Echo” w dwutygodnik o wysokich ambicjach z informacjami na temat życia muzycznego na świecie i ziemiach polskich oraz publikujący rozprawy muzykologiczne.