Przekonywano, że pod rządami komunistów Polska wkroczyła na drogę szybkiego postępu i jest „silna jak nigdy w historii”. Wymieniano osiągnięcia jak wzrost uprzemysłowienia, odbudowę ze zniszczeń wojennych, likwidację bezrobocia, wyzysku i analfabetyzmu. II Rzeczpospolitą przedstawiano jako państwo zacofane, pełne biedy i niesprawiedliwości. Podkreślano wagę sojuszu PRL ze Związkiem Radzieckim jako rzekomej rękojmi niepodległości i szczęśliwej przyszłości przyszłych pokoleń. Utratę Kresów Wschodnich i przejęcie ziem poniemieckich przedstawiano jako „zjednoczenie na prastarych ziemiach polskich”, które to Polacy mieli zawdzięczać wkroczeniu Armii Czerwonej. Wszystko, co złe utożsamiano z krajami kapitalistycznego Zachodu, a wszystko co dobre – z krajami socjalistycznymi na czele z ZSRR. Program Frontu Narodowego i ordynacja wyborcza była obowiązkowo omawiana w szkołach na lekcji wychowawczej.