thumb|Edykt z Fontainebleau Edykt z Fontainebleau (fr. Édit de Fontainebleau) – edykt, który wydał Ludwik XIV w październiku 1685 roku odwołujący edykt nantejski z 1598 roku.
Edykt z Fontainebleau nakazywał: zniszczenie jeszcze istniejących kościołów protestanckich we Francji zamknięcie szkół protestanckich oraz pozwalał na nawracanie siłą na katolicyzm nakazywał pastorom kalwińskim natychmiastowe opuszczenie terytorium Francji lub przejście na katolicyzm i pobieranie renty od państwa zakazywał świeckim protestantom ucieczki z kraju tym, którzy nie chcieli przejść na katolicyzm, pozwalał na wolność sumienia, ale bez żadnego prawa do modlitw, kultu, lektury pism religijnych pod groźbą kary więzienia, a nawet w przypadku recydywy, śmierci
Edykt ten stanowił także oficjalne potwierdzenie trwających od kilku lat prześladowań protestantów zapoczątkowanych w 1681 roku przez dragonady. Król wydał ten edykt m.in. po namowach swojej drugiej żony Madame de Maintenon, nawróconej na katolicyzm hugenotki, która była gorącą zwolenniczką prześladowania protestantów.
thumb|left|Ludwik XIV