George Crook (ur. 8 września 1828 w Taylorsville w stanie Ohio, zm. 21 marca 1890 w Chicago) – amerykański wojskowy, generał major Armii Stanów Zjednoczonych. Uczestnik wojny secesyjnej oraz licznych kampanii podczas wojen z Indianami. Dowodził wojskami amerykańskimi m.in. podczas walk z Lakotami, Szejenami, Yavapai i Apaczami. W latach 80. XIX wieku prowadził działania przeciwko grupie Geronimo.
Wczesne lata i początek kariery wojskowej George Crook urodził się 8 września 1828 roku w pobliżu Taylorsville w stanie Ohio. W 1852 ukończył Akademię Wojskową Stanów Zjednoczonych w West Point, zajmując 38. miejsce w liczącej 43 kadetów klasie.National Park Service, George Crook, dostęp 24 sierpnia 2026.
Po ukończeniu akademii otrzymał przydział do 4. Pułku Piechoty Armii Stanów Zjednoczonych. Służył przede wszystkim w północnej Kalifornii oraz na obszarze dzisiejszego Oregonu. W tym okresie brał udział w działaniach wojskowych przeciwko rdzennym mieszkańcom zachodniej części Stanów Zjednoczonych. Podczas jednej z potyczek został poważnie ranny strzałą.
W 1856 został awansowany na porucznika, a w 1860 na kapitana. Po rozpoczęciu wojny secesyjnej powrócił na wschód kraju. We wrześniu 1861 objął dowództwo 36.