Modernizacja z lat 30. XIX wieku była ostatnim ważniejszym epizodem w dziejach pruskiej twierdzy. Później na jej terenie nie prowadzono już większych prac budowlanych, a jedynie konserwatorskie.
W 1870 roku miasto przygotowywano do obrony przed ewentualnym atakiem floty II Cesarstwa Francuzów pod dowództwem admirała Bouet-Willamez. Do bombardowania Kołobrzegu jednak nie doszło, gdyż przybyłe na Morze Bałtyckie pancerniki francuskie ze względu na kapitulację Francji szybko się z niego wycofały. W 1871 roku w twierdzy kołobrzeskiej zorganizowano obóz dla jeńców wojennych wziętych do niewoli w wojnie francusko-pruskiej, którego pozostałością jest zachowany do dziś niewielki XIX-wieczny cmentarz wojskowy przy kołobrzeskich bulwarach nad Parsętą.
thumb|Fort Ujście na początku XX wieku thumb|Hotel Strandschloss, kwatera feldmarszałka von Hindenburga w 1919 roku
Likwidacja twierdzy W XVIII wieku stały się modne lecznicze kąpiele morskie i wycieczki do kurortów wypoczynkowych. Na początku XIX wieku zwrócono uwagę na mikroklimat panujący w Kołobrzegu. W 1802 roku Jan Henryk von Held napisał książkę O kąpieli morskiej w Kołobrzegu i najlepszym i najtańszym sposobie z pożytkiem stosowania tejże, którą to pracą zainteresował się dwór królewski w Berlinie. Plany budowy uzdrowiska przerwały jednak wojny napoleońskie.