Rozszerzona definicja W XXI wieku termin „syndrom sztokholmski” zaczął być używany w pracach naukowych z dziedziny psychologii i psychiatrii w szerszym znaczeniu niż relacja pomiędzy porywaczami i zakładnikami. Obecnie określenie stosuje się do opisania toksycznej więzi emocjonalnej i przywiązania emocjonalnego ofiary przemocy do sprawcy, połączonego z sympatią i bronieniem agresora. Syndrom może wytworzyć się pomiędzy:
Maltretowanymi dziećmi i ich rodzicami lub opiekunami; Osobami uwikłanymi w agresywne relacje i sprawcami przemocy; Mobbingowanymi pracownikami i ich przełożonymi, stosującymi mobbing; Ofiarami i sprawcami przemocy domowej; Członkami i przywódcami sekt religijnych; Ofiarami molestowania seksualnego i sprawcami molestowania; Jeńcami wojennymi oraz wojskowymi, którzy ich schwytali.
Przyczyny i mechanizm mały|Patty Hearst napadająca na bank wspólnie ze swoimi porywaczami Syndrom sztokholmski diagnozuje się w przypadku wystąpienia następujących symptomów: