Rzymski namiestnik Syrii, Publiusz Kwinktyliusz Warus spalił wtedy Seforis, a jego mieszkańców sprzedał w niewolę.
thumb|left|180px|Mapa ukazująca starożytną Galileę thumb|240px|Widok na wioskę Saffurija (1859) thumb|240px|Ruiny fortyfikacji w Saffuriji (1875) Tetrarcha Galilei Herod Antypas odbudował miasto w stylu grecko-rzymskim, zmieniając jego nazwę na Autocratoris na cześć cesarza Oktawiana Augusta. Przez 23. lata było jego stolicą, aż w 19 roku n.e. wybudował Tyberiadę. Było to wielkie miasto, które w I wieku było najważniejszym ośrodkiem politycznym Galilei. Uważa się, że w tym czasie Rzymianie wybrukowali drogę rzymską prowadzącą z miasta na południe do Samarii. Archeolog James Strange napisał, że w mieście znajdowały się liczne budynki użyteczności publicznej - archiwa, skarbiec, zbrojownia, banki, amfiteatr, łaźnie, a także targowiska, na których sprzedawano ceramikę, szkło, wyroby metalowe, biżuterię i różnorodne produkty żywnościowe. Byli tam również tkacze, sprzedawcy odzieży oraz sklepy oferujące meble, kosze, perfumy i tym podobne towary. Liczbę mieszkańców ocenia się na 8-12 tysięcy. Żydowski historyk Józef Flawiusz nazwał miasto „Perłą Galilei”.