W katolicyzmie Postawa „szaleństwa dla Chrystusa” była obecna także w tradycji zachodniej. Najbardziej znanym przykładem w Kościele katolickim jest św. Franciszek z Asyżu i ci, którzy inspirowali się jego przykładem, tacy jak Aniela z Foligno (XIII w.) czy Benedykt Józef Labre (XVIII w.). Warto wspomnieć również św. Romualda z Camaldoli z przełomu X i XI wieku. W teologii katolickiej łaciński termin sancta simplicitas (święta prostota) opisuje stan łaski i błogosławieństwa zbliżony do idei jurodstwa, ma on jednak charakter znacznie bardziej pasywny i nie łączy się tak często z łamaniem norm społecznych.
Podobieństwa w innych religiach Koncepcja celowego odrzucenia konwenansów społecznych i pozornego szaleństwa w celu osiągnięcia wyższego stanu duchowego nie ogranicza się do chrześcijaństwa. Podobne zjawiska można zaobserwować w innych wielkich tradycjach religijnych: w buddyzmie tybetańskim istnieje pojęcie „szalonej mądrości” (tyb.