Niepełnosprawność i eugenika mały|Krytyk Jon Towlson stwierdził, że ​​codzienne interakcje między pełnosprawnymi i niepełnosprawnymi artystami cyrkowymi służyły podtrzymywaniu postawy antyeugenikalnych. Przedstawienie osób z niepełnosprawnościami w filmie było istotnym punktem analizy wśród krytyków filmowych i badaczy. Jon Towlson w swojej książce Subversive Horror Cinema: Countercultural Messages of Films from Frankenstein to the Present (2014), stwierdził, że Dziwolągi stanowi przykład antyeugenicznego stanowiska. Prezentując tę ideę, Towlson przywołuje sekwencje wprowadzające film, które w dużej mierze przedstawiają dziwolągów w kontekście ich cyrkowej wystawy, zanim Browning „zaczyna podważać voyeurystyczne aspekty tradycyjnego pokazu dziwolągów, pokazując ich wykonujących codzienne czynności, rozpraszając początkowy szok i odrazę oraz zachęcając widza do postrzegania dziwolągów jako jednostek, które przezwyciężyły swoje niepełnosprawności".