One Too Many Mornings – piosenka skomponowana przez Boba Dylana, nagrana przez niego w październiku 1963 r. i wydana na trzecim studyjnym albumie The Times They Are a-Changin’ w styczniu 1964 r.
Historia i charakter utworu Piosenka powstała zapewne natychmiast po odejściu Suze Rotolo – dziewczyny Dylana – od niego. Dylan komponował ją zapewne przez dłuższy czas, gdyż nie zarejestrował jej w Witmark Music razem z „Boots of Spanish Leather”, która także była poświęcona temu wydarzeniu.
Dylan nie wykonał „One Too Many Mornings” także na żadnym z koncertów w 1963 r., w tym na pierwszym swoim wielkim koncercie w „Town Hall” w Nowym Jorku 12 kwietnia.
Po raz pierwszy piosenka pojawia się na sesji nagraniowej do przygotowywanego albumu i to w dodatku dopiero na sesji siódmej – przedostatniej.
Kompozycja ta porusza temat zakończonej miłości opisanej zwięzłym, poetyckim językiem, zaledwie w trzech zwrotkach, w chwili przeżycia „samotnego świtu” – bez kochanki, która odeszła już gdzie indziej.
Jeśli nawet nie w warstwie muzycznej, to warstwie poetyckiej tekstu, piosenka ta należy w pewnym stopniu do bluesowej tradycji Roberta Johnsona, zwłaszcza wyznaczonej utworem „Crossroad Blues”;