Gwiazdy Lunety W gwiazdozbiorze znajduje się siedem gwiazd jaśniejszych niż 5. Głównymi gwiazdami są gwiazdy czwartej wielkości Alfa i Zeta oraz gwiazda piątej wielkości Epsilon. Tworzą one mały, niemal prostokątny trójkąt na południe od Skorpiona, który celuje w niego jasną linią gwiazd ogona: Lambdą, Kappą i Jotą Skorpiona. Najjaśniejsza to Alfa Telescopii (α Tel), która wcześniej należała do gwiazdozbioru Korony Południowej, opisanej przez Ptolemeusza już w II wieku naszej ery. Gwiazda jest podolbrzymem typu B, odległym od nas o 278 lat świetlnych. Gwiazda o masie sześć razy większej od masy Słońca jest niemal tysiąc razy jaśniejsza od naszej gwiazdy. Jej widmo pokazuje, że jak na gwiazdę tej klasy widmowej zawiera niezwykle mało helu. Druga co do jasności Zeta Telescopii (ζ Tel) jest olbrzymem typu G odległym od Słońca o 127 lat świetlnych. Trzecią co do jasności jest Epsilon Telescopii (ε Tel), układ podwójny, w którym jaśniejszy składnik ma jasność 4,52m. Drugi składnik ma jasność 13m i jest oddalony od niej o 21 sekund łuku. Delta (δ) Telescopii to para niezwiązanych gwiazd piątej wielkości, leżących w odległości 800 i 1100 lat świetlnych. Widoczna przez lornetkę lub nieuzbrojonym okiem. Na południowym końcu Lunety, w pobliżu Alfy Pawia znajduje się ładna gwiazda podwójna Dunlop 227.