Wrócił do kraju w 1930 i rozpoczął pracę w szkole handlowej we Wlorze, a następnie w liceum w Szkodrze. W tym czasie poświęcił się tłumaczeniom literatury włoskiej na język albański. Największym jego osiągnięciem w tej dziedzinie była dwutomowa antologia Poetët e mëdhej t’Italis (Wielcy włoscy poeci), wydana w Tiranie, w latach 1932–1936.
W roku 1933 Koliqi rozpoczął studia na uniwersytecie w Padwie. Ukończył studia w 1937, pisząc pracę poświęconą albańskiej epice ludowej, pod kierunkiem prof. Carlo Tagliaviniego. Nie utracił w tym czasie kontaktu z ojczyzną, pisząc dla tygodnika kulturalnego Illyria, wydawanego w Tiranie od 1934. We Włoszech Koliqi zyskał w latach trzydziestych sławę jednego z najwybitniejszych specjalistów od kultury albańskiej. W 1939 r. otrzymał nominację na kierownika katedry języka i literatury albańskiej, na uniwersytecie w Rzymie.