Przykładem argentyński Mesopotamocnus, Deseadognathus, ale też Eucholaeops, Orthoterium, Paranabradys, Priomoprhus, Megalonychops, Protomegalonyx i Torellia, których skamieniałości znaleziono w Argentynie, w Entre Rios (Megalonychops także w Urugwaju, a Priomoprhus i Protomegalonyx także w Brazylii, w Acre).
thumb|Megalonyx jeffersonii został opisany naukowo jako Megalonyx przez jednego z amerykańskich prezydentów W środkowym bądź późnym miocenie leniuchowcowate dotarły też po raz pierwszy na kontynent północnoamerykański. Było to jeszcze przed pojawieniem się Przesmyku Panamskiego, wobec czego musiały przebyć barierę morską, prawdopodobnie przedostając się z wyspy na wyspę. Natomiast w pliocenie, kiedy kolejna fala leniuchowcowatych ruszyła na podbój Ameryki Północnej, przedostała się ona już tam prawdopodobnie drogą lądową. W Ameryce Północnej zwierzęta te żyły aż do plejstocenu, jak rodzaje Megalonyx, rozpowszechniony od Alaski do południowego Meksyku, i Pliometanastes, wcześniejszy od poprzednika, którego szczątki znaleziono także w Ameryce Środkowej, w późnomioceńskich skałach z Kostaryki. Megalonyx być może pochodzi od niego. Pierwszego naukowego opisu jednego z gatunków Megalonyx, M. jeffersonii, dokonał w 1799 ówczesny wiceprezydent Stanów Zajednoczonych Thomas Jefferson.