Dla jego uhonorowania gatunek uzyskał epitet gatunkowy jeffersonii.
Kolejni przedstawiciele zamieszkiwali Amerykę Środkową i Antyle w czwartorzędzie. Wymienia się tu Acratocnus, Megalocnus. Na kontynencie północnoamerykańskim żyły Megalonyx i Pliometanastes, w Ameryce Południowej zaś wśród wspomnianego Diabolotherium z Peru także Ahytherium, Australonyx (oba przetrwały do czwartorzędu) i Megalonychops z prowincji Buenos Aires. Listę zamyka czwartorzędowy Megistonyx z Wenezueli. W plejstocenie w Ameryce Północnej żyły Nohochichak i Xibalbaonyx, których skamieniałości odkryto w Meksyku.
Współczesne leniuchowce wydają się pochodzić z kladu zawierającego też wielkie leniwce naziemne z Indii Zachodnich, które zamieszkiwały od oligocenu. Kontynent południowoamerykański ich przodkowie zasiedlili prawdopodobnie wtórnie. Do grupy tej zaliczano takie rodzaje, jak Acratocnus z Kuby, Haiti, Dominikany, Portoryko, najmniejszy z tej grupy Neocnus z Kuby i Haiti.
Rodzinę niekiedy dzieli się na podrodziny. Wtedy wymienione wyżej rodzaje wraz z leniuchowcem i Parocnus umieszcza się w podrodzinie Choloepodinae.