Barzani otrzymał rezydencję w Taszkencie, a reszcie zwolenników kurdyjskiego przywódcy przydzielono domy wokół Taszkentu, a także zapewniono pracę, edukację, szkolenia oraz pomoc społeczną przysługującą innym obywatelom ZSRR.
Powrót do Iraku mały|Mustafa Barzani oraz Abd al-Karim Kasim Po Rewolucji irackiej w 1958 Barzani powrócił do kraju na zaproszenie nowego premiera Abd al-Karim Kasima. Dość szybko uzyskał poparcie w KDP, w którym doprowadził do rezygnacji Ibrahima Ahmada z funkcji przewodniczącego oraz zastąpienia go pro-komunistycznym Hamzem Abdullahem. Starał się również coraz bardziej zacieśniać więzi z Iracką Partią Komunistyczną.
Barzani zdobywał coraz większa popularność na terenach Kurdyjskiego Iraku. Kasim zaczął wyczuwać, że jego władza jest coraz bardziej zagrożona i obawiał się powstania kurdyjskiego skierowanego przeciwko władzom Iraku. Żeby uniknąć potencjalnej opozycji, począł starania, które miały na celu skłócenie Kurdów między sobą. Między innymi, rozpoczął finansowanie klanów Zebari oraz Harki, które były sceptycznie nastawione do władzy Barzaniego. Taki stan rzeczy doprowadził wreszcie do walki zbrojnej pomiędzy władzą centralną Iraku a Kurdami.