Okręty opuściły Kilonię 4 listopada 1912 roku i 15 tegoż miesiąca zawinęły do Konstantynopola.
Podczas obydwu wojen bałkańskich niemiecka eskadra nie angażowała się bojowo, zajmując się raczej prezentowaniem bandery cesarskiej w portach basenu Morza Śródziemnego. Wśród odwiedzonych znalazły się między innymi: Wenecja, Neapol, Pula i porty Lewantu. W okresie od kwietnia do września 1913 roku do dwóch dotychczasowych okrętów dołączyły krążowniki lekkie SMS „Dresden” i , ale po zakończeniu II wojny bałkańskiej powróciły na wody macierzyste. Od 23 października 1913 roku dowódcą Eskadry Śródziemnomorskiej został mianowany kontradmirał Wilhelm Souchon.
W 1914 roku na SMS „Goeben” nastąpiła awaria kotłów, co znacznie ograniczyło prędkość krążownika. Początkowo planowano jego powrót na remont do Niemiec, ale ostatecznie, w związku z narastającym napięciem międzynarodowym po zamachu w Sarajewie, przeprowadzono go w Puli, z udziałem niemieckich specjalistów.