Krążownik opuścił stocznię 28 lipca 1914 roku, w dniu wypowiedzenia przez Austro-Węgry wojny przeciwko Serbii, po czym admirał Souchon postanowił niezwłocznie opuścić łatwy do zablokowania Adriatyk i po spotkaniu z przebywającym wówczas w Durazzo SMS „Breslau” skierował się przez Brindisi do Mesyny.
Planując swoje posunięcia na wypadek wojny, dowódca Eskadry Śródziemnomorskiej brał pod uwagę kilka możliwości. Najbardziej efektywnym sposobem wykorzystania bojowego podlegających mu krążowników był atak na francuskie linie komunikacyjne przecinające zachodnią część Morza Śródziemnego i porty na wybrzeżu Afryki Północnej. Aby uniknąć prawdopodobnego starcia z okrętami Floty Śródziemnomorskiej Royal Navy, mógł skierować się do adriatyckich portów Austro-Węgier i połączyć z ich flotą, co jednak oznaczałoby operacyjne podporządkowanie się dowództwu w Wiedniu i prawdopodobne zablokowanie na zamkniętym akwenie AdriatykuAndrew Gordon, The transition to war. S. 19.. Obawy te wzmacniało ogłoszenie 2 sierpnia przez rząd włoski całkowitej neutralności kraju w toczącym się konflikcie. Kolejną możliwością był rejs na wschód, do neutralnego, ale przychylnego Niemcom Imperium Osmańskiego, gdzie Souchon był fetowany podczas oficjalnej wizyty jego eskadry w maju 1914 roku.