Kawecka-Gryczowa zamieściła w nim dużą rozprawę o swoim dawnym przełożonym. Serię „Książka w dawnej kulturze polskiej” w znacznym stopniu wypełniły dwa wielotomowe wydawnictwa, których redaktorką naukową i współautorką była Kawecka-Gryczowa — Dramat staropolski i Drukarze dawnej Polski od XV do XVIII w. W 1959 doprowadziła do wznowienia serii Polonia typographica saeculi sedecimi. Zbiór podobizn zasobów drukarskich tłoczni polskich XVI stulecia i była autorką trzech zeszytów tego cyklu (dotyczących osoby i działalności wydawniczej Macieja Wirzbięty). Artykuły Kaweckiej-Gryczowej z lat 1959–1971, poświęcone drukarstwu staropolskiemu, złożyły się na tom Z dziejów polskiej książki w okresie Renesansu. Studia i Materiały (1975); znalazły się tam m.in. przygotowywana przez wiele lat synteza historii polskiego drukarstwa XV–XVII wieku (Rola drukarstwa polskiego w dobie Odrodzenia), monografie oficyn Leszna i Grodziska, historia drukarni zamojskiej i inne prace. Dziejom drukarń ariańskich poświęciła ponadto m.in. pracę Prasy Krakowa i Rakowa w służbie antytrynitaryzmu (1959).