Wreszcie, po trzech miesiącach od opuszczenia Londynu, żaglowiec z kolejną załogą opuszcza port, biorąc kurs na Bangkok.

Niestety stary bark pokonuje ledwie jakieś trzysta mil, gdy spada nań potężny sztorm. Żywioł niszczy statek, przez co kapitan zmuszony jest znów wrócić do kraju. Przez następnych sześć miesięcy statek bezczynnie stoi w Falmouth, wreszcie – praktycznie zbudowany od nowa - wychodzi z ładunkiem i kolejną załogą do Bangkoku. Tuż przed wypłynięciem Marlow i jego koledzy obserwują ucieczkę ze statku wszystkich szczurów. „Judea” wypływa wreszcie do Bangkoku. Po drodze, na Oceanie Indyjskim ładunek sam się zapala. Kapitan nie chce nigdzie zawijać po drodze, załoga przystępuje do walki z ogniem, próbując najpierw zdusić go przez odcięcie dostępu powietrza, a potem zalać płonący ładunek wodą. Około czterystu mil morskich od brzegów Jawy następuje eksplozja mieszaniny wybuchowej w ładowni. Marynarze zostają ranni. Wkrótce pomoc nadpływa w postaci parowca „Sommerville”, który holuje płonący wraku do Anjer lub do Batawii. Niestety - płynący całą naprzód parowiec rozdmuchuje ogień, bark zaczyna płonąć jak pochodnia. Gdy wiadome jest, że „Judea” nie dopłynie już donikąd załoga odcina hol i opuszcza płonący statek, ratując jak najwięcej z okrętowego mienia.