Opis twórczości Zadebiutował w 1918 hymnem Orły do lotu. Podejmował tematykę z pogranicza magii, symboliki, sensacji (Czarna Feluka, także Mafia Wielkiego Fina). Jednak pisał przede wszystkim powieści historyczne o tematyce morskiej. Zajmował się dziejami floty polskiej w XVII wieku. Obok Krzysztofa Arciszewskiego interesował go Szkot w służbie Zygmunta III – James Murray zwany Morą, jeden z współtwórców polskiej floty, budowniczy floty wojennej (servitor–architectus navalis). Poświęcił mu cztery powieści: Galeon kapitana Mory, Fama kapitana Mory, Madonna ze złota i Latający Szkot. W powojennych powieściach Rychlińskiego pojawia się także postać Smętka (główny bohater Kulawego bosmana), ujęta – inaczej niż u Stefana Żeromskiego i Melchiora Wańkowicza – nie jako zły i germański, ale kaszubski „dobry diabeł”, świadomy tajemnych kunsztów i sztuki żeglarskiej, prowadzący wybitne jednostki do wielkich celów. Do czasów Mieszka I cofnął się Rychliński w powieści Szczęście z morskimi oczyma, kontynuowanej przez Sagę o jarlu i Piastównach.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Jerzy Bohdan Rychliński · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.