W latach 90. Butler ukończyła powieści, które umocniły jej pozycję jako autorki: Przypowieść o siewcy (1993) oraz (1998). W 1995 została pierwszą pisarką science fiction wyróżnioną stypendium w ramach programu MacArthur Fellowship, które wiązało się z nagrodą finansową w wysokości 295 000 dolarów.
W 1999, po śmierci matki, przeniosła się do Lake Forest Park w stanie Waszyngton. otrzymała Nagrodę Nebula dla najlepszej powieści, a Butler planowała napisanie kolejnych czterech książek z cyklu o przypowieściach: Parable of the Trickster, Parable of the Teacher, Parable of Chaos oraz Parable of Clay. Jednak po kilku nieudanych próbach rozpoczęcia Parable of the Trickster zdecydowała się przerwać pracę nad serią.
W późniejszych wywiadach Butler wyjaśniała, że badania i praca nad powieściami z cyklu o przypowieściach stały się dla niej przytłaczające i wywoływały stany depresyjne, dlatego zdecydowała się przejść do pisania czegoś „lżejszego” i „bardziej zabawnego”. W rezultacie powstała jej ostatnia książka – science fiction z elementami wampirycznymi (2005).