Powiązania z Hromadą doprowadziły jednocześnie do pojawienia się tendencji komunistycznych w kierownictwie TBS. Ich wzrost spowodował pierwsze kontrakcje ze strony polskich władz, jak zawieszenie w sierpniu 1928 Zarządu Centralnego TBS. Pod wpływem Komunistycznej Partii Zachodniej Białorusi (KPZB) Towarzystwo zaangażowało się mocno w działalność polityczną. W czasie kampanii wyborczej w 1928 poparło kandydatów Centralnego Wyborczego Komitetu Białoruskiego Włościańsko-Robotniczego Zjednoczenia „Zmahanie” za Interesy Włościan i Robotników, a następnie utworzony w Sejmie jego klub poselski.

Ingerencje polskich władz i rosnące wpływy komunistyczne doprowadziły do rozłamu w kierownictwie TBS na 2 frakcje. Pierwsza z nich, reprezentowana przez R. Ostrouskiego i jego zwolenników, uważała, że Towarzystwo powinno się zajmować tylko działalnością kulturalno-oświatową. Druga frakcja, radykalna, na czele z I. Dwarczaninem, opowiadała się za utrzymaniem politycznego charakteru działalności Towarzystwa. Rozbieżność poglądów spowodowała, że dotychczasowy Zarząd Główny TBS złożył mandaty. Do czasu nowych wyborów organizacją kierowała Tymczasowa Komisja, zajmująca się przygotowaniem zjazdu. Ulegając namowom posłów „Zmahania” większość terenowych kół TBS nie uznała władzy Komisji.