Rzeźba łączy liryzm z siłą wyrazu. Na rozpacz Marii wskazuje smutek malujący się na jej twarzy oraz bezradny gest lewej dłoni. Konstrukcja dzieła ma kształt piramidy. Wyprostowana Maria ma kierunek pionowy, a leżący na jej kolanach Jezus poziomy. Układ postaci sprawia wrażenie, jakoby Maria składała ofiarę. Gest ten stanowi analogię do zachowania kapłana podczas nabożeństwa, gdy składa ofiarę Eucharystii przed ołtarzem. Podobnie jak w Bachusie rzeźbiarz zastosował kontrasty, a ruch dyskretnie zaakcentował.
Proporcje Marii i Jezusa są nieznacznie zdeformowane. Ramiona Marii zostały subtelnie poszerzone. Uda Marii poddano spłaszczeniu. Zniekształcenia nie są dostrzegalne na pierwszy rzut oka. Historyk sztuki Luba Ristujczina sugeruje, że Michał Anioł, zniekształcając proporcje, uwzględnił tym samym ograniczenia wynikające z ekspozycji. Hipoteza ta nie została potwierdzona na skutek braku źródeł.
Na szarfie przepasującej tors Marii Michał Anioł wykuł sygnaturę: MICHAELA[N]GELUS BONAROTUS FLORENTIN[US] FACIEBA[T] (Uczynił to Florentczyk Michał Anioł Buonarroti). Jest to jedyna praca, która zawiera podpis artysty. Według przekazów, tuż po zaprezentowaniu dzieła widzowie podejrzewali, że Pietę wyrzeźbił Cristoforo Solari.