Ferdinand Hahn uważa, że ponieważ w listach przypisywanych Pawłowi mamy do czynienia nie z nieuzasadnionym przypisaniem sobie imienia, a ze strzeżeniem i kontynuacją Pawłowej tradycji, należy unikać słowa „pseudonimowość”, które sugeruje fałszerstwo; dlatego, podobnie jak Joachim Gnilka, preferuje określenie „deuteronomiczność”.
W Listach Pawła występuje 32 300 wyrazów (w NT – 137 320 wyrazów), 2648 słów (795 sobie tylko właściwych – 30,02%).
List do Hebrajczyków – 169 słów sobie tylko właściwych List do Rzymian – 113 słów sobie tylko właściwych I List do Koryntian – 109 słów sobie tylko właściwych II List do Koryntian – 99 słów sobie tylko właściwych listy więzienne – 111 słów sobie tylko właściwych listy pasterskie – ok. 100 słów sobie tylko właściwych
Cechą Pawła jest nieco rzadsze stosowanie spójnika και (i) niż u innych autorów NT. Paweł użył go 1529 razy co stanowi 17,08% wystąpień spójnika w NT, podczas gdy listy Pawła stanowią około 25% NT.
Na początku listów zdania są dłuższe i o spokojnym rytmie. Pod koniec listu zdania stają się krótkie, lapidarne, jakby autor chciał jeszcze wiele powiedzieć, a bał się, że nie starczy mu czasu.