Epidemiologia Przeglądy literatury szacują występowanie NPD w populacji między 0–5,3% (według zespołu Caligor) lub 0–6.2% ze średnią 1,06%. Wśród osób z taką diagnozą ok. 50–75% jest płci męskiej, częściej są to osoby w młodszym wieku i niepozostające w związkach. W populacji pacjentów klinicznych występowanie NPD szacowano między 1–17% lub 2,3–35,7%.
Według metaanalizy badań obejmujących 470 tys. osób, mężczyźni nieco częściej (d = 0,26) wykazują cechy narcystyczne; efekt ten może wynikać głównie z nieco wyższych wyników w syntetycznych podskalach określonych jako „manipulacyjność/roszczeniowość” (Exploitative/Entitlement; d = 0,29) i „przywództwo/władza” (Leadership/Authority; d = 0,20). W tym przeglądzie mężczyźni i kobiety różnili się jedynie minimalnie na podskali „wielkościowość/ekshibicjonizm” (d = 0,04) i pod względem „narcyzmu nadwrażliwego” (d = 0,04, z przedziałem ufności obejmującym zero).
Współzachorowalność Według DSM-5 narcystyczne zaburzenie osobowości może współwystępować z zaburzeniami nastroju (np. dystymią lub hipomanią), z nadużywaniem substancji psychoaktywnych, a u młodzieży także z zaburzeniami odżywiania i zaburzeniami adaptacyjnymi.