Zwrócił także uwagę, że osią powieści nie są jednak, jak mogłoby się wydawać, przygody głównego bohatera (najemnika Żegosta), ale „trudne życie prostych ludzi” (których uważa za zbiorowego bohatera powieści), a także „tragiczne przeżycia księżnej”. Dlatego według Śliwiaka „zamiast bujania w baśniowych obłokach otrzymujemy więc opowieść o zwyczajnej trosce o dzień jutrzejszy i miłości, która uległa mrocznym siłom przeszłych wydarzeń”.
Dla fanzinu „Esensja” książkę zrecenzował Eryk Remiezowicz. Powieść ocenił pozytywnie, jako „porządnie napisany kryminał z nutką czerni”, niespecjalnie oryginalny ale jednak napisany dobrze. Za udaną uznał kreację głównego bohatera, przez którą książka ma potencjał do rozwinięcia w cykl, fabułę („sprawną, dobrze pomyślaną”) i styl autora. Zwrócił też uwagę, że jest to pozycja odmienna od większości poprzednich utworów Ziemkiewicza, praktycznie bez „polityki... aluzji... idei i przekazów”.