W „Żadnych marzeniach” doszukała się krytyki gatunku historii alternatywnej, zwłaszcza w kontekście przekłamywania historii przez polityków. W podsumowaniu, pochwaliła styl autora („błyskotliwy język”), i trafną krytykę rzeczywistości, pisząc, że czytając te opowiadania „śmiejemy się przez łzy”, gdy Ziemkiewicz „burzy mit o idealnej polskiej rzeczywistości”.

Paweł Dunin-Wąsowicz zrecenzował książkę w „Przekroju”. Zwrócił uwagę na nietypowy w dotychczasowej twórczości autora humor, pisząc, że „o ile dotychczasowe dzieła [autora] cechował tragizm na serio”, recenzowane dzieło jest „ponure na wesoło”. W „Całej kupie wielkich braci” dostrzegł satyrę na niezdrowe warunki pracy w telewizji publicznej; w „Pobożnym życzeniu” zwrócił uwagę na krytykę skrajnej prawicy, nieco niespodziewaną biorąc pod uwagę prawicowe poglądy Ziemkiewicza. Za interesujące uznał też nawiązanie do podobnego do samego Aleksandrowicza bohatera opowiadań Konrada T. Lewandowskiego (Radosława Tomaszewskiego znanego z „Noteki 2015”).