Jerzy Gizella zrecenzował książkę dla „Przeglądu Polskiego”. Uznał ją za ciekawą („nikt nie będzie się nudził przy [jej] lekturze”). Pozytywnie ocenił inteligencję i wiedzę autora, nieco bardziej krytycznie odniósł się do jego stylu („powtórzenia i manieryzmy stylistyczne… zapożyczenia… bez szacunku dla tradycji… wulgaryzmy”), który jednak uznał za charakterystyczny dla pisarzy młodszej generacji. Za mniej udane opowiadanie uznał „Pobożne życzenie”, w którym krytykę „Radia Alleluja” i związanego z nią środowiska uznał za nazbyt złośliwą. Za bardziej udane uznał „Żadnych marzeń”, udanie krytykujące obecne elity, a także „Ostatnie słowo” i tytułową „Całą kupę wielkich braci”, w których docenił kafkowy klimat.

Monika Woś, pisząc dla „Trybuny”, opisała zbiór jako kolekcję „żartobliwych opowiadań science fiction”. Pozytywnie oceniła styl autora („pisze w sposób niezwykle lekki i dowcipny”), a także jego pomysłowość; zakończenia wielu opowiadań uznała za zaskakujące.

Dariusz Nowacki w „Polityce” zaliczył utwory Ziemkiewicza do gatunku political fiction;