Zgłoszenie kandydata na premiera mogło nastąpić razem z wnioskiem o wotum nieufnościWniosek o wotum nieufności mogło zgłosić grupa co najmniej 46 posłów, a jeżeli był on zgłaszany przed upływem 3 miesięcy od nieuchwalenia przez Sejm poprzedniego wniosku o wotum nieufności – przez co najmniej 115 posłów (art. 66 ust. 2 oraz 3 MK). lub bezpośrednio po przyjęciu przez Sejm uchwały wyrażającej rządowi (niekonstruktywne) wotum nieufności. Prawo do zgłoszenia kandydata przysługiwało grupie co najmniej 46 posłów (art. 61g ust. 1 Regulaminu SejmuUchwała Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 30 lipca 1992 r. Regulamin Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej (M.P. 1992 nr 26, poz. 185) – w brzmieniu nadanym przez Uchwałę Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 6 marca 1993 r. w sprawie zmiany Regulaminu Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej (M.P. 1993 nr 13, poz. 89).). W takim przypadku, w razie uchwalenia wotum nieufności (bezwzględną większością głosów – art. 66 ust. 1 MK) – Sejm niezwłocznie, na tym samym posiedzeniu, przeprowadzał głosowanie nad zgłoszoną kandydaturą lub kandydaturami (art. 61g ust. 2 Reg. Sejmu). Jeżeli Sejm dokonał wyboru Prezesa Rady Ministrów (bezwzględną większością głosów, w obecności co najmniej połowy ustawowej liczby posłów – art. 61g ust. 3 Reg. Sejmu), wybrany w ten sposób premier otrzymywał misję utworzenia rządu.