Stela z Novilary Najlepiej znana północnopiceńska inskrypcja pochodzi ze steli odnalezionej w 1889 w miejscowości Novilara. Obecnie przechowywana jest w Museo Preistorico Pigorini w Rzymie. Towarzyszący jej materiał archeologiczny wskazuje na VI w. p.n.e. Stanowi ją prostokątny blok z piaskowca, o wymiarach 64 na 45 cm. Na jednej stronie, w zygzakowaty ornament, wpisane jest 12 linii, następującego tekstu: mimniś . erút . caareś (.) tadeś | ro(t)nem . úvlin . part(en) . úś | polem . iśairon . tet | šút . trat (.) neši. kr(úš/úví) | ten(a)c . trút . ipiem . rotne(š/m) | lútúiś . θ(a)lú . iśperion . vúl | teś . rotem . teú . aiten . tašúr | śoter . merpon . kalatne | niś . vilatoś . paten . arn | úiś . baleśtenac . andś . et | (š)út . (l)akút . treten . teletaú | (ne)m . p(o)lem . tišú . śotriś . eúś. Całość wieńczy symbol pięcio-szprychowego koła. Drugą zaś stronę pokrywa scena polowania bądź wypasu. Na podstawie podobieństw z indoeuropejskim słownictwem, można podejrzewać znaczenia kilku słów, np.: mimniś, tłumaczy się od łacińskiego men- ‘umysł, pamięć’, polem, od greckiego πόλις ‘miasto’;