Na tym etapie zaczęto też używać nazwy Saturn, rozumianej jako „następca Jupitera” (Jowisza). W jednym z raportów ARPA można znaleźć zdanie: SATURN ma być pierwszą prawdziwą rakietą nośną, podobnie jak Douglas DC-3 był pierwszym prawdziwym samolotem pasażerskim i koniem roboczym aeronautykiOryg. ang.: The SATURN is considered to be the first real space vehicle as the Douglas DC-3 was the first real airliner and durable work-horse in aeronautics.. Nazwa stała się nazwą oficjalną w lutym 1959 roku.
Powstanie NASA Powołanie NASA 29 lipca 1958 roku skłoniło decydentów do ujednolicenia programów ciężkich rakiet nośnych i wybrania jednego projektu do dalszych prac. Programy takie prowadziły Siły Powietrzne (Space Launching System, SLS) i Siły Lądowe (Saturn). SLS miał budowę modułową, z rakietami dodatkowymi na paliwo stałe i górnymi stopniami na mieszkankę wodór-tlen, co dawało szeroki wachlarz konfiguracji startowych dla ładunków o różnych masach. Oba zespoły pracowały także nad załogową misją księżycową. ABMA miała Projekt Horizon z metodą spotkań na orbicie w celu budowy dużego statku. Siły Powietrzne przedstawiały projekt Lunex zakładający użycie najsilniejszej wersji SLS do jednorazowego wyniesienia lądownika księżycowego.